பொருள் செய்ய விரும்பு

Saturday, June 23, 2007

மென்பொருள் தொழில் தொடங்கிய அனுபவங்கள் - 3

நிறுவனத்தின் தலைவர் வேண்டிய விபரங்களை எல்லா இடங்களிலும் திரட்டி சரியான முடிவுகளை எடுக்கப் பயன்படுத்துவது பெரும் பணியாக இருக்கிறது. பொருட்கள் ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்துக்குப் போவதற்கான ஆவணங்களைத் தயாரிப்பது, அதே தரவுகளை சேமித்துக் கொள்வது என்று பல நுணுக்கங்கள் இருக்கின்றன.

இருந்த இடத்திலிருந்தே நிறுவனத்தின் உரிமையாளரும், உயர்நிலை மேலாளர்களும் தமக்குத் தேவையான விபரங்களைப் பெற முடிந்தால் பணம் மிச்சமடைவதுடன் புதிய வாய்ப்புகளையும் உருவாக்க முடியும்.

இதை மனதில் கொண்டு

தோல் விற்பவர்கள் அது தொடர்பான விபரங்களை இணையத்தில் இணைக்கப்பட்ட கணினி ஒன்றில் போட்டு வைக்க வேண்டும்.
வாடிக்கையாளர் தனது இடத்திலிருந்து தனக்கு அளிக்கப்பட்ட அனுமதிக் கணக்கின் மூலம் தனக்கு அனுமதிக்கப்பட்ட விபரங்களை மட்டும் அணுக முடியும்.
நிறுவனத்தின் வெவ்வேறு பகுதியில் இருக்கும் ஊழியர்கள் தமது கையில் உருவாகும் விபரங்களை உள்ளிட்டு விட்டால் உரிமையாளர் தலைமை அலுவலகத்திலிருந்த படியே அறிக்கைகளைப் பார்த்துக் கொள்ளலாம்.

என்று திட்டம் தீட்டினேன்.

இந்தத் திட்டத்துடன் சென்னைக்கு வந்து ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் இதற்குத் தேவையான மென்பொருளை உருவாக்கித் தரும்படிக் கேட்டேன். நிறுவனத்தின் பெயர், சின்னம் எல்லாம் முடிவு செய்தோம்.

இணையத்தில் சேவை அளிக்கும் ஒரு நிறுவனத்தின் இணைய வழங்கியில் சிறிது இடம் வாடகைக்கு எடுத்து (ஆண்டுக்கு 5000 ரூபாய்) இந்த பயன்பாட்டைப் போட்டு வைத்தோம்.

பயன்படுத்த வேண்டிய மென்பொருட்கள் திறமூல/பரிநிரல் மென்பொருட்களாக (Free Software) இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தோம்.

இணையத்தில் சேர்க்கப்பட்டிருப்பதால் லினக்சு போன்ற இயங்குதளங்களின் உறுதியான பாதுகாப்பு நடைமுறைகளும், நச்சு நிரல்களை அனுமதிக்காத தீச்சுவர் வசதிகளும் முக்கியமாகப் பட்டன.
இணைய பயன்பாடாக இருந்ததால் எந்த ஒரு இணைய உலாவி மூலமும் பயன்படும் வண்ணம், போஸ்ட்கிரஸ் என்ற தரவுத் தளத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, பிஎச்பி என்று கணினி மொழியைப் பயன்படுத்தி உருவாக்கியிருந்தோம்.

திட்டம் தயார், அதன் பலன்களும் (நமக்குத்) தெளிவாகத் தெரிகின்றன. யார் பயன்படுத்தப் போகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. மெதுவாக எனக்குத் தெரிந்தவர்கள், கல்லூரியில் கூடப் படித்தவர்கள், மூத்தவர்கள் என்று தோல்துறையில் ஒவ்வொருவராக அணுகினோம்.

ராணிப்பேட்டை போன்ற இடங்களில் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இணைய இணைப்பு படுமோசமாக இருந்தது. அங்கிருந்து இணைத்து சோதனை ஓட்டத்தைக் காண்பிப்பது கூட சோதனையாக இருந்தது.

மென்பொருள் தொழில் தொடங்கிய அனுபவங்கள் - 1
மென்பொருள் தொழில் தொடங்கிய அனுபவங்கள் - 2

மென்பொருள் தொழில் தொடங்கிய அனுபவங்கள் - 2

குதிரையில் போய், வாளைக் கொண்டு சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்த காலத்தில் வெடிமருந்தும் பீரங்கிகளும் பயன்படுத்த ஆரம்பித்த குழுவினருக்கு இருந்த ஆதாயம், இன்றைக்கு தகவல் தொழில் நுட்பத்தை சரிவரப் பயன்படுத்த ஆரம்பிக்கும் நிறுவனங்களுக்கு இருக்கிறது.

நான் முதன் முதலில் லெதர்லிங்க் என்ற தோல் இணையம் நிறுவனத்தைக் குறித்து சிந்தித்த போது அதற்கான தூண்டுதல் இணையம்தான்.

நாடு, மொழி, தூரம் போன்ற தடைகளைத் தாண்டி, நிறுவனங்களும் பணி புரியும் வல்லுநர்களும், பயன் பெறும் நுகர்வோரும் ஒருவருடன் ஒருவர் தொடர்பு கொள்ளும் சாத்தியங்கள் எறும்புகள் என்று குழுவின் மூலமாக இணையத் தமிழ் சமூகத்தை உருவாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபடும் போது புலப்பட்டது.

தோல் துறையில் இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டிலும், சீனாவிலும் நான் பணி புரிந்த போது உணர்ந்து கொண்ட நிலவரங்கள் இந்தத் திட்டத்துக்கு உரம் சேர்த்தன.

சென்னையைத் தலைமையகமாகக் கொண்ட ஒரு நிறுவனத்தின்

தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலை ராணிப்பேட்டையிலும்,
பச்சைத் தோல் வாங்கி வெட்புளூ எனப்படும் ஈரநீலத் தோல் செய்யும் மையம் ஈரோட்டிலும்,
தோலைப் பயன்படுத்தி காலணி செய்யும் தொழிற்சாலைகள் பல்லாவரத்தில் இரண்டு, பூந்தமல்லியில் இரண்டு, திருப்பெரும்புதூரில் ஒன்று இருக்கின்றன.

அதாவது, மொத்தம் 8 இடங்களில் ஒரே நிறுவனத்தின் பணிகள் நடைபெறுகின்றன.

தென்சீனாவை எடுத்துக் கொண்டால், குறிப்பிட்ட நிறுவனத்தின்

உரிமையாளர் தாய்வானைச் சேர்ந்தவர், அவரது தலைமை நிறுவனம் தாய்வானில் பதிவு செய்யப்பட்ட தாய்பேயில் அலுவலகத்தைக் கொண்டிருக்கும்,
தோல் செய்யும் நிறுவனம் ஒன்று தாய்வானின் தாய்சொங் நகருக்கு அருகில் ஒன்றும், தென்சீனாவின் தொங்குவானில் ஒன்றும் இருக்கின்றன.
காலணி செய்யும் நிறுவனம் தாய்வானின் தாய்நானில் ஒன்றும் தொங்குவானில் ஒன்றும் இருக்கின்றன.
காலணி நிறுவனங்களுக்குத் தேவையான கூடுதல் தோல்களை இறக்குமதி செய்ய, பிற பொருட்களை வாங்க, காலணியை ஏற்றுமதி செய்ய அலுவலகம் ஆங்காங் நகரில் இருக்கிறது.

மேலே சொன்ன இரண்டு எடுத்துக் காட்டுகளிலுமே தூரங்கள் ஐநூறு கிலோமீட்டருக்குள் இருக்கின்றன. பல நிர்வாக மற்றும் பொருளாதாரக் காரணங்களால் பணிகள் பிரிந்து இருக்கின்றன.

இதற்கு மேல்,

இந்திய நிறுவனத்தின்

காலணிகளுக்கான வாடிக்கையாளர் செருமனியிலும்,
தோலுக்கான வாடிக்கையாளர் ஆங்காங் மூலம் செயல்படும் சீன தொழிற்சாலையாகவும் இருப்பார்.

சீன நிறுவனத்தின் காலணிகளை வாங்கும் நிறுவனம் அமெரிக்காவைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம்.

மென்பொருள் தொழில் தொடங்கிய அனுபவங்கள் - 1

Friday, June 15, 2007

நாடும் எல்லைகளும்

பழைய காலங்களில் மன்னர்கள் தமது ஆட்சியை நிலை நாட்டிக் கொண்டு, குடிமக்களுக்கு நல்லது செய்து, வாய்ப்புக் கிடைத்தால் அண்டை நாடுகளின் மீது போர் தொடுத்து தமது ஆட்சி எல்லையை விரிவாக்கிக் கொண்டார்கள்.

இப்போது அரசாங்கங்களுக்குப் போட்டியாக இயங்குபவை வணிக நிறுவனங்கள். ஒவ்வொரு நாட்டிலும் அரசுகள் தமது எல்லைக்குள் இயங்கும் தொழில் நிறுவனங்களை ஒழுங்கு படுத்தும் சட்டதிட்டங்களைத் தீட்டினாலும் பல நாடுகளில் பரவி இருக்கும் ஒரு நிறுவனத்தை கட்டுப்படுத்துவது யார்?

கடந்து இருபத்தைந்து ஆண்டுகளில் இணையம் வேரூன்றிய பிறகு பழைய எல்லை சார்ந்த அரசு வலிமைகள் இன்னும் குறைந்து விட்டன. இன்றைக்கு அமெரிக்காவில் இருந்து வழங்கப்படும், ஆஸ்திரேலியர் ஒருவரால் உருவாக்கப்பட்ட படைப்பை நான் அணுக முடியும். அரசுகள் இந்த உரிமையைத் தடுக்க முயற்சி செய்தாலும், பெருமளவு இது கட்டுப்படுத்தப்படாத கானகமாகத்தான் இருக்கிறது.

அமெரிக்காவின் ஜிஈ அல்லது ஐபிஎம், ஜப்பானின் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள், இந்தியாவின் இன்ஃபோசிஸ் ஒவ்வொன்றின் தலைவர்களும் தமது நிறுவன ஊழியர்கள், வாடிக்கையாளர்கள், தமது நிறுவனம் செயல்படும் சமூகம், நாட்டு அரசுகள் என்று ஒவ்வொன்றையும் தமது திட்டப்படி உருவாக்க வழிநடத்த முயல்கிறார்கள். உலகில் விரும்பும் மாற்றத்தைக் கொண்டு வர, புகழ் நீண்டு நிலைத்திருக்க ஒரு வழி தொழில் நிறுவனங்கள்.

ஒரு தொழில் நிறுவனத்தின் அடிப்படைக் குறிக்கோள் என்ன? உருப்படியான பணி செய்து அதனால் விளையும் பொருள் அல்லது சேவையை வாங்க விரும்புபவர்களிடமிருந்து பணம் ஈட்ட வேண்டும். பணி செய்ய ஊழியர்களைத் திரட்டி அவர்களது திறமைகளை சரியாக ஒருங்கிணைத்து பொருள் அல்லது சேவையின் தரம் உயர்ந்ததாகவும் விலை ஆகக் குறைந்ததாகவும் இருக்கும் படி பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

என்ன பணி செய்ய வேண்டும்? யாருக்குப் பயன்படும் பணி செய்ய வேண்டும்? என்ன பொருள் அல்லது சேவை உருவாக்க வேண்டும் என்று பல கேள்விகள். செலவாகும் மதிப்பை விட ஈட்டும் செல்வத்தின் அளவு அதிகமாக இருக்க வேண்டும் என்பது உயிர் வாழ சுவாசிக்க வேண்டும் அல்லது சாப்பிட வேண்டும் என்பது போல அடிப்படைத் தேவைகள்.